26 lipca sugerował użycie dywizji pancernych do natarcia przeciwko Moskwie, zamiast użycia ich w natarciu na Leningrad. Uważał bowiem, że zalesione tereny w północno-zachodniej Rosji powinny być zdobywane przez piechotę, a nie przez czołgi, które należało wprowadzić do akcji później. Hitler początkowo zgodził się z propozycją Mansteina, jednak nie została ona wprowadzona w życie.
Manstein był bliski zdobycia Leningradu, lecz został wysłany na Krym, gdzie w lipcu 1942 roku, dowodząc 11 Armią, zdobył Sewastopol.
W listopadzie 1942 roku stanął na czele Grupy Armii Don. W grudniu bezskutecznie próbował odblokować 6 Armię gen. Paulusa, zamkniętą w otoczonym Stalingradzie (operacja Wintergewitter). Sugerował Paulusowi, aby podjął on próbę przebicia się, ale ten do końca słuchał rozkazów Hitlera, który nakazał 6 Armii pozostanie w mieście, skazując ją tym samym na zagładę. W lutym 1943 roku Manstein odbił Charków – była to jedna z najbardziej błyskotliwych kontrofensyw II wojny światowej.
W lipcu 1943 roku dowodził niemieckimi armiami atakującymi na południowym odcinku łuku kurskiego (operacja Cytadela). Jego zdaniem ofensywa została rozpoczęta za późno, sama zaś bitwa została zakończona z rozkazu Hitlera za wcześnie.