Owa płyta, której grubość na południowym skraju jednostki sięga 400–500 m, porozdzielana jest obecnie kotlinami śródgórskimi i dolinami rzek, a także pocięta głębokimi i z reguły wąskimi wąwozami, wyżłobionymi przez potoki (czasem okresowe). Do najbardziej typowych zaliczyć należy kaniony Štítnika i Slanej oraz doliny Zádielska i Hájska.
Na całym obszarze występuje ogromne bogactwo zarówno powierzchniowych, jak i podziemnych zjawisk krasowych. Do tych pierwszych należą m.in. zróżnicowane formy lapiazu, leje krasowe, uwały, ponory, wywierzyska. Do tych drugich – jaskinie, studnie krasowe i podziemne cieki wodne, tworzące rozległe i wciąż jeszcze słabo zbadane sieci.
Przyroda Flora Roślinność Krasu Słowacko-Węgierskiego jest bardzo bogata i urozmaicona. Znajdziemy w niej zwłaszcza wiele gatunków ciepło- i wapieniolubnych, wśród których występuje szereg endemitów. Natomiast dzięki obecności głębokich i znacznie chłodniejszych wąwozów, w których występuje inwersja pięter roślinnych, spotykamy tu również wiele gatunków górskich.