W przeciągu XV wieku Krzcin stał się jedną z ważniejszych posiadłości w sandomierskim kluczu dóbr klasztoru koprzywnickiego. W 1578 r. opat koprzywnicki płaci z dóbr krzcińskich podatek z 10 łanów, 20 kmieci, 8 zagrodników i 7 komorników. W 1694 r. jakieś prawa rzeczowe (uposażenie) na gruntach tej wsi (także we wsi Beszyce, Dąbrowica i Sulisławice) mieli trzej Mansjonarze z kościoła Matki Bożej Różańcowej w Koprzywnicy.
W 1787 r. wieś zamieszkiwało 345 osób, w tym 9 Żydów, a w 1827 r. 388 mieszkańców w 54 gospodarstwach. W 1884 r. Krzcin miał 56 domów i 400 mieszkańców; 661 mórg ziemi włościańskiej i 380 mórg ziemi dworskiej (folwark).
W 1929 r. w 80 domach mieszkało 486 ludzi. W tym samym czasie funkcjonowały tu 1 klasa Publicznej Szkoły Powszechnej i Ochotnicza Straż Pożarna.
Obecnie części wsi Krzcin noszą nazwy: Dworskie, Dybowiec, Kąty, Łanie, Majorat Ostatki, Podkoniów, Zabrodzie, Zajeziorze.