Księga II Tymczasem Komneni: Aleksy i Izaak, znaleźli się w trudnym położeniu z powodu intryg knutych przez faworytów cesarskich, Bułgarów Borila i Germana. Postarali się o poparcie cesarzowej. Izaak poślubił stryjeczną siostrę cesarzowej, nakłonił też cesarzową, by usynowiła Aleksego. Kiedy cesarz wyznaczył na swego następcę Teodora Synadena, Komneni zobowiązali się wspierać cesarzową w zabiegach o wyniesienie na tron jej małoletniego syna z pierwszego małżeństwa. Boril i German spostrzegli, że Komneni zyskali poparcie cesarzowej, a nawet przychylność cesarza, którego wsparli po utracie przez Cesarstwo Cyzyku, postanowili zatem urządzić na braci zasadzkę i wykłuć im oczy. Zorientowawszy się w niebezpieczeństwie Komneni zaczęli przychodzić do pałacu pojedynczo.
Tymczasem Boril i German przygotowali zamach na braci. Kiedy im o tym doniesiono, Aleksy i Izaak postanowili opuścić Konstantynopol i udać się do Tzurlu w Tracji, gdzie zbierało się wojsko. Aleksemu udało się pozyskać dla ich zamiarów dwóch dowódców cesarskich Pakurina i Ubertopula. Zabezpieczywszy los kobiet, które ukryły się w kościele świętego Mikołaja, wymknęli się z miasta. Po drodze skaptowali Georga Paleologa, wysłali też posłańca do cezara Jana Dukasa, przebywającego w swej posiadłości w Morowund.