jako fragment kolażu na obrazie w galerii – dziełem sztuki. Bardzo wiele zależy od kontekstu, w którym obraz się pojawiaAdam Leszczyński, Koniec kiczu, Wiedza i Życie.
Koncepcja kiczu Hermanna Brocha thumb|Krasnale ogrodowe – popularny przejaw kiczu Hermann Broch, austriacki filozof i estetyk, wydawał się iść dalej, dla niego problem kiczu był kwestią bardziej etyczną niż estetyczną – nazywał bowiem kicz „złem w systemie wartości sztuki”. Pisał: „istotą kiczu jest mylenie kategorii etycznej z estetyczną, kicz chce działać pięknie, a nie dobrze – zależy mu na pięknym efekcie”, „kicz nie jest złą sztuką, lecz sztuką nie jest i tworzy własny system odniesień”, „kicz powstaje na skutek rezygnacji z prawdy na rzecz piękna…”Artur Tajber, Niezależna kultura a sztuka krytyczna Jego koncepcja kiczu pochodząca z lat 50 XX w. była jedną z najgłośniejszych. Broch zakłada istnienie ścisłego, jednoznacznego związku między etyką a estetyką, i istotę zjawiska kiczu widzi w myleniu tych kategorii. System kiczu wymaga od swoich zwolenników: „pracuj pięknie”, a system sztuki stawia na pierwszym miejscu etyczne hasło „pracuj dobrze”. Czyli w prawdziwej sztuce naturalne jest nastawienie na pracę, a to, co estetyczne, pojawia się niejako automatycznie jako konsekwencja etyki.