Zmodyfikowany kalendarz nowojuliański został początkowo przyjęty przez patriarchat w Konstantynopolu, jak również przez Cerkwie: grecką, cypryjską i rumuńską. Patriarchaty wschodnie (aleksandryjski, antiocheński i jerozolimski), jak również klasztory na Górze Athos odrzuciły jednak propozycję reformy, pozostając przy dotychczasowym kalendarzu juliańskim. Nowy kalendarz napotkał sporo przeciwników oraz wywołał burzliwe dyskusje, w wyniku których dochodziło do zmiany w nastawieniu i w niektórych przypadkach akceptacji reform. Zmiana przyjmowana była jednak z dużymi oporami i wprowadzono ją tylko w niektórych Cerkwiach autokefalicznych, część z nich do dziś stosuje kalendarz starego stylu.
W późniejszym okresie nowy kalendarz zaakceptowały Patriarchaty: antiocheński i aleksandryjski, a także autokefaliczne Cerkwie: polska (obecnie jednak obowiązuje w niej kalendarz juliański) i bułgarska (dopiero w 1968), natomiast zmian nie przyjęły autokefaliczne Cerkwie: serbska, rosyjska, gruzińska, Patriarchat Jerozolimski i oraz klasztory na Górze AthosZ pozostałych obecnie działających Cerkwi kanonicznych Kościół Prawosławny Czech i Słowacji i Kościół Prawosławny Ukrainy posługują się kalendarzem juliańskim, natomiast Cerkwie: albańska i amerykańska – nowojuliańskim..