Samodzielność Cerkwi albańskiej zaakceptował dopiero w 1937 patriarcha Beniamin.
W 1923 Melecjusz zwołał do Konstantynopola kongres Kościołów prawosławnych, na którym zaproponowano szereg reform Kościoła prawosławnego. W kongresie, trwającym od 10 maja do 8 czerwca 1923 uczestniczyli przedstawiciele autokefalicznych cerkwi: greckiej, cypryjskiej, serbskiej i rumuńskiej. Swych delegatów nie wysłali (choć otrzymali zaproszenie) patriarchowie: jerozolimski, antiocheński i aleksandryjski, natomiast Cerkiew bułgarska przy wysyłaniu zaproszeń została pominięta.
Jedną z najważniejszych zmian była szeroko dyskutowana reforma kalendarza prawosławnego oraz propozycja przejścia na nowy kalendarz, nazwany nowojuliańskim. Zgodnie z propozycjami święta prawosławne miały być obchodzone częściowo zgodnie z kalendarzem gregoriańskim, częściowo zaś z uwzględnieniem lokalnych tradycji wschodnich.