Ostatnią przystanią w karierze były Azoty-Puławy, gdzie w latach 2005-2008 pełnił funkcję grającego asystenta trenera Giennadija Kamielina.
Reprezentacyjnej Po czterech latach występów w kadrze juniorskiej, w 1989 zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Polski. Grał w niej przez kilkanaście lat, jednak nigdy nie wziął udziału w dużej międzynarodowej imprezie (igrzyskach olimpijskich, mistrzostwach świata, czy mistrzostwach Europy). Mimo że był zawodnikiem wybitnym – jednym z najlepszych w historii polskiej piłki ręcznej – grał w czasach kryzysu reprezentacji w tej dyscyplinie. Dodatkowo, za każdym razem, kadra szczypiornistów miała pecha w losowaniach eliminacji do kolejnych turniejów mistrzowskich, trafiając na silnego przeciwnika, który potem na dużej imprezie zachodził daleko. Prześladowały go również kontuzje. To głównie z ich powodu (bezpośrednio, bądź z uwagi na zaległości treningowe, spowodowane urazami), za czasów swojej gry w kadrze, nie otrzymał powołania na żaden z trzech czempionatów z udziałem „biało-czerwonych” (Mistrzostwa Świata 1990, Mistrzostwa Europy 2002 i Mistrzostwa Świata 2003).