Poeta obiecuje wstawić się za nią u tureckiego księcia, który przypływa studiować europejskie obyczaje.
Na plaży przechadza się Fiorilla opowiadając o nudnej miłości na całe życie (Non si dà follia maggiore). Jakoż do portu wpływa turecki statek (Voga, voga), z którego schodzi na ląd Selim (Cara Italia). Z brzegu przygląda mu się Fiorilla. Od pierwszego wejrzenia między Włoszką i tureckim księciem wybucha płomienne uczucie, spieszą więc ulżyć płomieniowi. Poeta wpada na nabrzeżu na porzuconego kochanka Fiorilli Narcisa (Un vago sembiante), oraz na męża, Geronia, który przed chwilą widział żonę uchodzącą pod ramię z jakimś Turkiem. Intryga ku radości Poety nabiera tempa, Narciso i Geronio nie chcą jednak wystąpić w komedii, wolą złoić autora (tercet: Un marito scimunito).
W alkowie, gdzie Fiorilla pije kawę z Selimem, przyłapują ją Narciso i Geronio (kwartet: Siete Turchi). Fiorilla zmusza męża, by ukorzył się przed Selimem, sama umawiając się na kolejną schadzkę. Poeta ma tym samym gotowy pierwszy akt, ale nie ma pomysłu na drugi. Na plaży spotyka Selima, który planuje porwać Fiorillę (Gran maraviglie!), zostaje jednak rozpoznany przez Zaidę. Na plażę przybywa też Fiorilla, w masce, aby ukryć się przed mężem i kochankiem (Chi servir non brama Amor).