Dzieło Kronika jego autorstwa dochowała się do naszych czasów i jest kontynuacją kroniki Prospera z Akwitanii lub też Chronicon Imperiale. Obejmuje ona lata od 455 do 581, i mimo iż zawiera głównie suche i rocznikowe zapisy, ma dużą wartość dla historii burgundzkiej oraz frankońskiej, zwłaszcza odnośnie do drugiej połowy VI wieku. Św. Mariusz uważał się za Rzymianina i dlatego stosował charakterystyczną metodę podawania informacji – odnosił ich datowanie do urzędowania kolejnych konsulów i wschodnich cesarzy, tak jak czynił to Prosper. Jego dzieło służy też do korygowania informacji podawanych przez Grzegorza z Tours, silnie negatywnie nastawionego do burgundzkich arian. Dlatego też, pomimo swojej zwięzłości, jego Kronika była często publikowana. Anonimowy autor kontynuował dzieło Mariusza do roku 623.