W takich warunkach dysponujący flotą Guan Yu doszczętnie rozbił armię Yu Jina, z której wielu żołnierzy potonęło, a jego samego wziął do niewoli. Siły Cao Rena nadal broniły się jednak w Xiangyangu i jego bliźniaczym mieście Fen (dzisiaj tworzą jedno miasto), zaś w nadziei na ostateczny sukces Guan Yu zaczął ściągać rezerwy z linii Jangcy. Tym samym zlekceważył on jednak możliwe zagrożenie ze strony sił Sun Quana, którymi dowodził Lü Meng. Ten utwierdzał go w złudnym poczuciu bezpieczeństwa z jego strony, by w grudniu 219 roku zaatakować tyły wojsk Guan Yu w prowincji Jing. Kiedy Guan Yu odstąpił od oblężenia Cao Rena i pomaszerował przeciwko Lü Mengowi większość jego ludzi przeszła na stronę nieprzyjaciela, ponieważ był on w posiadaniu ich rodzin. Guan Yu został odizolowany w rejonie dzisiejszego Dangyangu, pomiędzy rzekami Jangcy i Han, i po odmowie poddania się w ostatniej potyczce został pojmany wraz z synem Guan Pingiem, po czym obaj zostali ścięci. Głowę Guan Yu Sun Quan miał odesłać Cao Cao, zaś resztę jego ciała pochować z wszelkimi honoramiDe Crespigny, Generals of the South, chapter 6, ss. 19–25, chapter 7, 1–2.De Crespigny, To Establish Peace.