Jednak dobrze zaplanowana kampania dowódców Sun Quana, Lu Su i Lü Menga, jak również zagrożenie ze strony Cao Cao zmusiły Liu Beia do zawarcia porozumienia, w którym oddawał Sun Quanowi komanderię Guaying i większą część Changsha. Odtąd granicą pomiędzy nimi była rzeka Xiang; .
Wczesną wiosną roku 219 Liu Bei odniósł znaczące zwycięstwo nad siłami Cao Cao w bitwie pod Górą Dingjun i zajął kotlinę Hanzhong Pendi. W związku z tym przyjął on tytuł króla (wang) Hanzhongu, a Guan Yu nadał tytuł Generała Straży Przedniej (qian jiangjun). Ten jednak początkowo nie mógł się pogodzić z tym, iż musi dzielić najwyższą rangę z Zhang Feiem, Huang Zhongiem i Ma Chao, chociaż ostatecznie zaakceptował swój nowy tytuł. To zachowanie miało swoje źródło prawdopodobnie także w zażenowaniu faktem, że ostatni sukces w Hanzhongu został osiągnięty bez niego i związanym z tym poczuciem pewnej utraty znaczenia. Jeszcze w tym samym roku, w środku jesieni, w ramach ogólnej ofensywy Liu Beia na terytorium Cao Cao Guan Yu wyruszył na północ, chcąc zaatakować bronione przez Cao Rena Xiangyang. Cao Cao na pomoc Cao Renowi wysłał armię pod dowództwem Yu Jina, wkrótce jednak nadeszły ogromne jesienne ulewy, i żołnierze tego ostatniego w obliczu powodzi znaleźli się odseparowani od siebie na odizolowanych wzgórzach.