O prawach i obowiązkach obywateli – ustanawiał równość wobec prawa i równość praw bez względu na pochodzenie, gwarantował wolność osobistą, domniemanie niewinności, nienaruszalność własności oraz ograniczone prawo do pokojowych zgromadzeń; III. O Senacie – regulował pochodzący z królewskiego nadania skład izby wyższej parlamentu, przedstawiał 21 kategorii jej członków (m.in. arcybiskupi, biskupi, ministrowie, sekretarze stanu, ambasadorowie, przedstawiciele władzy sądowniczej, książęta, osoby, które przez ostatnie trzy lata płaciły co najmniej trzy tysiące lirów podatku) i przyznawał im immunitet formalny; IV. O Izbie Deputowanych – formułował wymogi dla pełnienia funkcji deputowanego (m.in. ukończone trzydzieści lat, pełnia praw cywilnych i publicznych), ustanawiał deputowanych przedstawicielami całego narodu, a nie ziemi, wprowadzał pięcioletnią kadencję, przyznawał deputowanym immunitet formalny i prawo pociągania do odpowiedzialności ministrów królewskich; V. Przepisy wspólne obu Izbom – regulował zagadnienia związane z kadencjami izb, nieodpłatnością pełnionych mandatów; formułował wymagania dotyczące kworum i większości w głosowaniu; przyznawał językowi włoskiemu status języka oficjalnego izb (z pewnymi względami dla języka francuskiego);