Dwóch pilotów miało do dyspozycji sześć, kolorowych, ciekłokrystalicznych, wielofunkcyjnych ekranów. Sterowanie odbywało się za pomocą drążka zamiast tradycyjnych dla tej wielkości samolotów wolantów. W kabinie były również analogowe przyrządy ale pełniły rolę zapasowego wyposażenia na wypadek awarii zasilania elektroniki.
Kryzys finansowy z początku lat 90. zmusił władzę do powołania w 1991 roku międzynarodowej spółki z kapitałem rosyjsko-ukraińsko-szwajcarskim ZAO Beta Air, której celem było dalsze finansowanie prac nad samolotem. Pierwszy lot zaplanowano na 1995 rok, jednak problemy ze skompletowaniem wyposażenia maszyny opóźniły start. Doszło do niego dopiero 24 września 1998 roku. 10 września 1999 roku samolot wystartował po raz pierwszy z powierzchni wody. Drugi prototyp, oznaczony jako Be-200CzS (Бе-200ЧС), wybudowany specjalnie dla Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych, dziewiczy lot odbył 27 sierpnia 2002 roku. Ministerstwo zamówiło siedem maszyn, pierwszy seryjny egzemplarz do swojego dziewiczego lotu wzniósł się 17 czerwca 2003 roku. Maszyny przeznaczone są do gaszenia pożarów dużych kompleksów leśnych oraz pełnią funkcje ratownicze na podległych Rosji akwenach.