Terapeuci towarzyszą osobom, z którymi współpracują, w rozpoznawaniu mechanizmów, które nie służą im w kontakcie ze sobą i innymi oraz utrudniają satysfakcjonujące przeżywanie życia; kontakt i relacja – zdrowie w podejściu Gestalt definiuje się poprzez zdolność osoby do autentycznego kontaktu ze sobą i drugim człowiekiem oraz pełną realizację cyklu potrzeb, które się u niej pojawiają; style kontaktu (dawniej: mechanizmy unikania kontaktu) – m.in. introjekcja, projekcja, retrofleksja, defleksja, konfluencja; niedomknięte gestalty – praca terapeutyczna często polega na uświadomieniu sobie i przyjrzeniu się tym nierozwiązanym lub przeżytym w nieświadomości doświadczeniom.
Metody pracy Psychoterapia Gestalt ma charakter doświadczeniowy i relacyjny. Terapeuta pracuje w dialogu z klientem, wykorzystując m.in.: dialog egzystencjalny (relacja „Ja – Ty”); eksperymenty – np. rozmowa z różnymi aspektami siebie, odgrywanie ról; praca z ciałem i ruchem; praca z marzeniami sennymi; uważność i kontakt z doznaniami zmysłowymi; technika „pustego krzesła”.
Metody te służą pogłębianiu świadomości, integracji doświadczenia oraz eksploracji sposobów wchodzenia w kontakt.