Śmierć Pod koniec 2 roku Trzeciej Ery wyruszył na północ, do Arnoru, by objąć tam bezpośrednie rządy. W czasie marszu wschodnim brzegiem Anduiny, w okolicach pól Gladden, został zaatakowany przez orków. Doszło do bitwy, w której zginęli prawie wszyscy żołnierze króla. On sam usiłował ocalić życie, niewidzialny dzięki Pierścieniowi, lecz gdy płynął rzeką, klejnot zsunął mu się z palca. Orkowie zobaczyli Isildura i zabili go strzałami z łuków.
Szczątki monarchy najprawdopodobniej odnaleźli wysłannicy Sarumana, około 2851 roku Trzeciej Ery, kiedy poszukiwali Pierścienia w okolicach pól Gladden. Przenieśli je do Isengardu, gdzie z rozkazu czarodzieja zostały spalone w jednym z pieców, po zabraniu wartościowych przedmiotów, jakie jeszcze zachowały się przy Isildurze.
Dziedzictwo Tron w Arnorze objął najmłodszy syn Isildura, Valandil, bowiem jego starsi bracia, Elendur, Aratan i Ciryon, zginęli wraz z ojcem na polach Gladden.
Isildur był dumnym i energicznym władcą, niewątpliwie bardzo odważnym. Jednak to za jego sprawą nie zniszczono Jedynego Pierścienia, przez co Sauron mógł powrócić.
Imię Imię Isildur pochodzi z języka quenya i znaczy w tej mowie Miłujący księżyc (ewentualnie Oddany księżycowi)Tłumaczenie imienia podano za: .