W trakcie ostatniej walki na stokach Góry Przeznaczenia stał u boku swego ojca. Gdy Sauron zabił Elendila i Gil-galada, Isildur złamanym mieczem Narsilem odciął Jedyny Pierścień z dłoni Władcy Ciemności, pokonując go. Jednak nie zniszczył magicznego klejnotu, co radzili mu Elrond i Círdan, tylko zabrał go ze sobą, traktując Pierścień jako okup za śmierć ojca i brata. W ten sposób, jak się okazało, militarne zwycięstwo nad Sauronem stało się tylko częściowym triumfem.
Najwyższy Król Po zwycięstwie Isildur przybrał tytuł Najwyższego Króla. Przebywał w Gondorze dwa lata, umacniając królestwo i przygotowując bratanka, Meneldila, do objęcia władzy w tym państwie. Sporządził wówczas dokument, w którym opisał wygląd Pierścienia. Tekst ten popadł w zapomnienie wśród ludzi, lecz w ciągu Trzeciej Ery, odnaleziony został przez Sarumana i Gandalfa, którzy poszukiwali informacji o klejnocie Saurona.
Przed opuszczeniem Południowego Królestwa, Isildur na górze Amon Anwar usypał grób i pomnik swemu ojca, a w Minas Anor zasadził nowe Białe Drzewo, na pamiątkę brata.