W 1783 roku, po zawarciu pokoju wersalskiego, obszar został ostatecznie inkorporowany przez Stany Zjednoczone i natychmiast otwarty dla legalnego zasiedlania. Kraj Ohio stał się najbardziej pożądanym miejscem dla osadnictwa, szczególnie w środowiskach weteranów wojny rewolucyjnej.
Zawarto z Indianami kilka traktatów, które regulowały przebieg granic pomiędzy ziemiami osadników a terenemi plemiennymi. Jednak niektóre plemiona, jak na przykład Szaunisi, nie chciały dopuścić do zaboru ich ziem, co doprowadziło do wybuchu wojny z Indianami Północnego Zachodu, która trwała po rok 1795.
Do roku 1800 większość Szaunisów scedowała swe tereny Stanom Zjednoczonym w zamian za terytoria w Missouri. Ostatni zryw przeciw białym osadnikom w Kraju Ohio miał miejsce podczas wojny roku 1812, kiedy to Tecumseh podjął próbę przeciwstawienia się białym. Do 1817 roku Szaunisi, tak jak inne mówiące po algonkińsku plemiona regionu, musieli oddać swe ziemie Stanom Zjednoczonym.
Roszczenia stanów Od samego początku istnienia Stanów Zjednoczonych ziemie te były postrzegane jako doskonale nadające się do zasiedlenia i stały się przedmiotem roszczeń kilku wschodnich stanów. Owe roszczenia były efektem ekspansywnej polityki poszczególnych kolonii.