Po jednym z takich rajdów, w wyniku którego latem 1756 roku zniszczeniu uległ Fort Granville, gubernator John Penn kazał podpułkownikowi Johnowi Armstrongowi spalić wioski Szaunisów na zachód od gór. Wojna zakończyła się przegraną Francuzów i ich sprzymierzeńców. Pokój paryski z roku 1763 oddawał cały region Ohio we władanie Brytyjczyków, przy czym poszczególne kolonie rościły pretensje do poszczególnych jego części.
Jerzy III w swej królewskiej proklamacji umieścił Kraj Ohio w ogromnej „indiańskiej rezerwie” obejmującym wielkie obszary od Appalachów po rzekę Missisipi i od Florydy po Nową Fundlandię. Dotychczasowi biali mieszkańcy tych ziem (w większości Francuzi) mieli je opuścić lub uzyskać specjalne pozwolenie na pozostanie.
Amerykańska rewolucja Mimo że tereny te zostały oficjalnie zaanektowane przez Wielką Brytanię, pozostały zamknięte dla białych osadników na mocy proklamacji, która odzwierciedlała brytyjskie nadzieje na nawiązanie przyjaznych stosunków z Szaunisami i innymi plemionami zamieszkującymi cały region. Proklamacja dała ponadto jasno do zrozumienia, że Korona nie uznaje roszczeń poszczególnych kolonii do całości lub części terytorium. 22 czerwca 1774 parlament przegłosował tzw. ustawę o Quebecu, na mocy której cały obszar włączono do prowincji Quebecu (późniejszej Kanady).