Wersja ta była wyposażona w celownik optyczny i chwyt pistoletowy.
Karabiny Springfield, mimo iż w czasie II wojny światowej zostały wyparte przez nowocześniejsze M1 Garand, pozostały na stanie armii amerykańskiej do końca lat 60 XX w. Współcześnie karabiny te wykorzystywane są nadal przez pododdziały reprezentacyjne.
Konstrukcja Karabin M1903 posiadał zamek czterotaktowy, ślizgowo–obrotowy. Trzon zamkowy wyposażono w rączkę zgiętą do dołu. Kurek połączono na stałe z żerdzią sprężyny iglicy. Kurek zakończony gałką, umożliwiającą jego napięcie bez otwierania zamka. Karabin zasilany z magazynka o pojemności 5 nabojów. Lufa gwintowana, posiadała 4 bruzdy lewoskrętne o skoku 254 mm.
Początkowo karabin posiadał celownik krzywkowy i przystosowany był do 0,30–calowych nabojów z pociskiem zaokrąglonym, oznaczonych .30–03 (.30 – kaliber, 03 – wzór naboju 1903). Od 1906 r. rozpoczęto produkcję karabinu M1903 z celownikiem ramkowym, który dostosowany był do naboju oznaczonego .30–06 z pociskiem ostrołukowym, lżejszym i osiągającym wyższe prędkości.
Istniała także jednostrzałowa wersja karabinu, dostosowana do amunicji bocznego zapłonu kalibru 0,22 cala. Broń ta była przeznaczona do szkolenia.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Karabin Springfield M1903 w serwisie Modern Firearms M1903.com
Springfield M1903 Kategoria:Amerykańska broń strzelecka II wojny światowej