Platon, w Phaedrus nazywa egipskiego boga Tota wynalazcą gry, a Herodot opowiada, że Lidyjczycy w okresie głodu w czasach króla Atys wynaleźli grę w hacele, a nawet prawie wszystkie inne gry.
150px|lewo|bezramki|Astragal z brązu (III/II w.pne.) W starożytności były dwie metody gry. Pierwsza i prawdopodobnie starsza polegała na rzucaniu i łapaniu hacli na grzbiecie dłoni. W starożytnym Rzymie nazywano ją tali: obraz wykopany w Pompejach, przechowywany w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu, przedstawia boginie Latonę, Niobe, Phoebe, Aglaię i Hileaerę, z których dwie ostatnie grają w hacele. Według epigramatu Asclepiodotusa, astragale były rozdawane jako nagrody dla uczniów. Ta prosta forma gry była na ogół rozgrywana tylko przez kobiety i dzieci i była nazywana penta litha lub pięcioma kamieniami. Oprócz zwykłego rzucania i łapania było kilka odmian tej gry;