Little Turtle — część 4

wojną Małego Żółwia lub Wojną z Indianami Północnego Zachodu.

W roku 1790 Stany Zjednoczone wysłały ekspedycję pod wodzą generała Josiaha Harmara celem zakończenia wojny na pograniczu. Ponieważ George Washington rozpuścił większość wojsk po zakończeniu amerykańskiej wojny rewolucyjnej, USA miały niewielu zawodowych żołnierzy; była to słabość, którą Little Turtle i inni wodzowie indiańscy w pełni wykorzystali. W październiku Little Turtle i Blue Jacket odnieśli dwa zwycięstwa nad siłami Harmara. Te sukcesy zachęciły uprzednio niezdecydowanych wodzów Ottawów i Delawarów do przystąpienia do konfederacji. W roku następnym Little Turtle, Blue Jacket i młody Tecumseh rozbili nad rzeką Wabash inną amerykańską ekspedycję pod dowództwem generała Arthura St. Claira. Była to największa klęska, jaką Amerykanie ponieśli w walkach z Indianami; na placu boju zginęło 839 Amerykanów, w tym ponad 600 żołnierzy, podczas gdy Little Turtle i Blue Jacket stracili zaledwie 40 spośród tysiąca wojowników. Według najpopularniejszej wersji wydarzeń Little Turtle dowodził całością sił, jakie pokonały St. Claira, chociaż niektóre źródła mówią, że niekwestionowanym wodzem był Blue JacketEid, s.754;