1796–1829 W 1796 przełożonym monasteru został, z polecenia metropolity Platona, hieromnich Abraham. Według kronik eparchialnych doprowadził on zapuszczony klasztor do porządku zarówno w zakresie reguł życia wspólnoty, jak i w sferze materialnej. Przy pomocy finansowej napływającej ze składek wiernych przeprowadził on remonty budynków monasterskich. Z uwagi na zasługi mnicha w Pustelni Optyńskiej, w 1801 metropolita pragnął uhonorować go godnością przełożonego Monasteru Lichwińskiego, którą miałby pełnić równolegle z dotychczasowymi obowiązkami w Kozielsku. Abraham chciał jednak poświęcić się wyłącznie jednej wspólnocie i odmówił przyjęcia godności. Został zatem jedynie mianowany ihumenem. Wcześniej, 18 grudnia 1797, ukaz carski Pawła I przyznawał Pustelni Optyńskiej coroczną dotację w wysokości 300 rubli. Car przyznał ją mimo faktu, że monaster, chociaż cieszył się popularnością wśród pielgrzymów, był zamieszkany zaledwie przez kilku zakonników. Chcąc poprawić tę sytuację, nakazał dołączyć do wspólnoty monastycznej 23 nowych mnichów. Przyczyniło się to do dalszego wzrostu znaczenia monasteru i szacunku, jakim cieszył się wśród rosyjskich prawosławnych.