misjonarze skupiali się na zapewnianiu opieki duszpasterskiej Rosjanom.
W czasie rosyjskiej wojny domowej obiekty misji służyły jako schronienie wielu przeciwnikom rewolucji październikowej, którzy zbiegli z kraju. W 1920 w prowadzonej przez misjonarzy cerkwi św. Serafina z Sarowa w Pekinie pochowano ciała zamordowanych w Ałapajewsku późniejszych świętych prawosławnych – mniszki Warwary i wielkiej księżnej Elżbiety Fiodorowny. Jeszcze w tym samym roku zostały one przewiezione do cerkwi św. Marii Magdaleny w JerozolimieПамяти алапаевских мучеников, в земле китайской под спудом находящихся.
Działalność misji zamarła po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej. W 1955 została ona oficjalnie zamknięta z braku środków na jej utrzymywanie oraz na niemal zupełny brak osób otwarcie wyznających prawosławie w Chinach. Budynki sakralne i mieszkalne, które należały do misji, zostały przekazane rządowi chińskiemu oraz placówkom dyplomatycznym ZSRR. Większość rosyjskich cerkwi prawosławnych nie przetrwała rewolucji kulturalnej.
Bibliografia Piotr Paszkiewicz, W służbie Imperium Rosyjskiego 1721-1917. Funkcje i treści ideowe rosyjskiej architektury sakralnej na zachodnich rubieżach Cesarstwa i poza jego granicami, Warszawa 1999, Warszawa, Instytut Sztuki PAN,
Przypisy
!