Nowa siedziba misji rosyjskiej składała się z dwóch monasterów (męskiego i żeńskiego), wolno stojącej cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w Pekinie, domu zwierzchnika misji, młyna, biblioteki, szkoły, drukarni, stacji meteorologicznej, kuźni, łaźni, fabryki świec liturgicznych, sadu i budynku przeznaczonego dla zwierząt gospodarskich. W ten sposób obiekt był całkowicie samowystarczalny. Obiekty te były wzniesione w stylu chińskimP. Paszkiewicz, W służbie..., s.229. Misjonarze wznieśli szereg cerkwi prawosławnych w Pekinie i na prowincji chińskiej. Organizowali również szkoły przeznaczone w pierwszej kolejności dla osób rosyjskojęzycznych. Końcowy bilans misji, mimo dużego wysiłku finansowego, był jednak niewielki w porównaniu ze skalą działalności misji protestanckich i katolickich. Tuż przed zakończeniem działalności misji liczyła ona dwa monastery, skit oraz kilkanaście cerkwi. Ilość Chińczyków, którzy pod wpływem działalności misjonarzy przeszli na prawosławie, szacowana była w 1916 na sześć tysięcyP. Paszkiewicz, W służbie..., ss.230-232.