1992 thumb|Andre Chiesa podczas GP Monako w 1992 roku Pod koniec sezonu 1991, z powodu problemów finansowych, brytyjski FOMET gdzie projektanci od lata pracowali nad nowym bolidem uniezależnił się. Tino Belli sprzedał projekt samochodu francuskiemu Larrousse'owi, zostawiając Fondmetal bez auta na przyszły sezon. Zamiast tego, Gabriele Rumi zatrudnił Sergio Rinlanda z Astauto, aby zaprojektował nową maszynę. Nie była ona gotowa przed rozpoczęciem sezonu więc pierwsze kilka wyścigów zespół pojechał z zeszłoroczną konstrukcją. Nowy bolid, nazwany GR01, miał kilka modyfikacji, z których najważniejszą było zamontowanie silnika V8 Forda (przeniesionego z zeszłorocznego modelu Benettona), który zamontowano zamiast V12 Lamborghini lub V10 Judda, którą zaproponował Rumi. Jednak silnik i nadwozie nie szły ze sobą w parze. Pojawiły się problemy z chłodzeniem, pojazd był bardzo zawodny. Zespół reprezentowało dwóch kierowców, Gabriele Tarquini i debiutujący Szwajcar Andrea Chiesa. Tarquini był dość szybki, ale jego bolid był bardzo podatny na wszelkie awarie.