W 1954 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Falun, pierwszych mistrzostwach, na których rozgrywano biegi kobiece. Wspólnie z Sirkką Polkunen i Mirją Hietamies zdobyła srebrny medal w sztafecie. Ponadto w biegu na 10 km stylem klasycznym również zdobyła srebro, ulegając jedynie Lubow Kozyriewej ze Związku Radzieckiego. Cztery lata później, podczas mistrzostw świata w Lahti wraz z Toini Pöysti i Pirkko Korkee ponownie zdobyła srebrny medal w sztafecie. Nie obroniła tytułu wicemistrzyni świata w biegu na 10 km, ale zdobyła brązowy medal plasując się na trzecim miejscu, kolejno za reprezentantkami ZSRR: Alewtiną Kołcziną i Lubow Kozyriewą. Startowała także na mistrzostwach świata w Zakopanem w 1962 roku zdobywając kolejny brązowy medal, tym razem w sztafecie, wspólnie z Eevą Ruoppą i Mirją Lehtonen. Na tych samych mistrzostwach zajęła także siódme miejsce w biegu na 10 km oraz czwarte na debiutującym dystansie 5 km. Walkę o brązowy medal w biegu na 5 km przegrała z Marią Gusakową ze Związku Radzieckiego. Na kolejnych mistrzostwach już nie startowała.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Siiri Rantanen · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.