Takanori zdobył tym samym pierwszy indywidualny medal olimpijski w kombinacji norweskiej dla Japonii. W zawodach drużynowych walka o złoto zakończyła się już na skoczni - Ogiwara, Masashi Abe i Kōno wyprzedzili Norwegów o ponad 60 punktów, co dało im przewagę ponad pięciu minut przed biegiem. Na trasie biegu Norwegowie odrobili zaledwie 18 sekund i tym samym Japończycy obronili tytuł zdobyty w Albertville dwa lata wcześniej. Trzecie miejsce przypadło Szwajcarom. W Pucharze Świata ośmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, przy czym sześć razy stawał na podium. Dwukrotnie był trzeci i cztery razy drugi, jednak nie zdołał zwyciężyć. W klasyfikacji generalnej zajął drugą pozycję, lepszy był tylko Kenji Ogiwara, który wygrał sześć z dziewięciu konkursów.
Ostatni raz na podium zawodów pucharowych Japończyk stanął 3 lutego 1995 roku w Falun, gdzie zajął drugie miejsce w Gundersenie. Było to jego jedyne podium w sezonie 1994/1995, choć jeszcze siedmiokrotnie meldował się czołowej dziesiątce zawodów. Dzięki temu w klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie piątą pozycję. Na przełomie lutego i marca 1995 roku brał udział w mistrzostwach świata w Thunder Bay. W konkursie indywidualnym zajął 19. miejsce, co było najsłabszym wynikiem wśród japońskich kombinatorów. W sztafecie ponownie wywalczył złoty medal.