Ponadto w tym znaczeniu wyszczególnia się także systemy prawne Dalekiego Wschodu (Chińskiej Republiki Ludowej, Tajwanu, Japonii, Korei Południowej), system prawa hinduskiego, system prawa Islamu, system kapitalistyczny i system socjalistyczny (komunistyczny).
Cechy systemu prawa w znaczeniu pierwszym hierarchiczne uporządkowanie – wchodzenie w jego skład norm różnego rzędu wewnętrzna bezsprzeczność – brak sprzeczności między wchodzącymi w jego skład normami prawnymi zupełność – brak luk M. Koszowski, Dwadzieścia osiem wykładów ze wstępu do prawoznawstwa, Warszawa 2019, s. 99–105.
Charakterystyka systemu prawnego w znaczeniu drugim Systemem źródeł prawa nazywane są charakterystyczne formy działalności prawotwórczej w systemie prawnym danego państwa [potrzebny przypis]. W zależności od tego, jakiego rodzaju fakty prawotwórcze tworzy się głównie w danym systemie prawnym, wyróżnia się systemy prawa stanowionego, zwane inaczej także systemami prawa ustawowego () lub kontynentalnego, powstające w głównej mierze w drodze stanowienia norm przez ustawodawcę, oraz systemy prawa (), powstające głównie w drodze wydawania wyroków sądowych, tzw. precedensówOpracowane w oparciu o: Maciej Koszowski, Anglosaska doktryna precedensu.