Choć BPEL4WS pojawił się w wersjach 1.0 i 1.1, techniczny komitet BPEL zagłosował 14 września 2004 roku za nazwaniem nowej specyfikacji „WS-BPEL 2.0”. Zmiana ta była podyktowana chęcią ujednolicenia nazwy z innymi specyfikacjami dotyczącymi usług sieciowych, stosującymi przedrostek WS-, a także podkreśleniem znaczących usprawnień wprowadzanych przez standard w stosunku do starszych wersji. W czerwcu 2007, firmy Active Endpoints, Adobe Systems, BEA Systems, IBM, Oracle Corporation i SAP AG opublikowały specyfikacje BPEL4People oraz WS-HumanTalk, które uwzględniają możliwość dodawania do procesów interakcji ludzkich (oryginalnie BPEL pozwala na tworzenie wyłącznie w pełni automatycznych procesów).
Zasada działania Założenia projektowe BPEL posiada dziesięć głównych założeń projektowych: Definiowane procesy biznesowe komunikują się z systemami poprzez usługi sieciowe zdefiniowane przy pomocy WSDL 1.1 i same są usługami sieciowymi opisanymi przez WSDL 1.1. Interakcje są „abstrakcyjne”, tj. procesy zależą od definicji portType w WSDL-u, a nie od port. Procesy biznesowe zdefiniowane są w języku bazującym na XML-u.