W połowie naszego wieku rozszerzający się coraz bardziej przemysł górniczy zaczął coraz więcej miejsca zajmować, dawniej dla uprzyjemnienia pobytu tutejszych chorych przeznaczonego (...).
Rozszerzenie sieci kolei żelaznej, wzmagający się ruch towarowy, zanieczyszczenie przez to powietrza i gwar fabryczny wypędziły odtąd chorych, szukających spokoju i ulgi w cierpieniach, przez co okolica zyskała wprawdzie stanowisko w znaczeniu przemysłowym, ale utraciła je w lecznictwie.
Włączenie obszaru dworskiego do gminy Wałbrzych nastąpiło w roku 1910. Stary Zdrój liczył wówczas mieszkańców.
Formalnie przed rokiem 1994 Wałbrzych został tak podzielony, że dzielnica Stary Zdrój zniknęła z map urbanistycznych Wałbrzycha. Stan ten utrzymywał się przez ponad 20 lat, aż do czasu kiedy w Wałbrzychu zaczęto planować rewitalizację.
Ponad Starym Zdrojem wznosi się masyw zalesionych wzgórz (z Ptasią Kopą 590 m n.p.m. i Lisim Kamieniem 613 m n.p.m.), którym przebiega Europejski długodystansowy szlak pieszy E3 Atlantyk – Morze Czarne oraz gęsta sieć ścieżek spacerowych. Na Ptasiej Kopie znaleźć można pośród karbońskich skał osadowych skamieniałości fauny płytkiego morza wypełniającego 300 mln lat temu Nieckę Śródsudecką.