Ten plan jednak nie powiódł się, gdyż pierwsza kolumna uległa rozproszeniu, natomiast druga, choć gotowa była do ataku, po napotkaniu kawalera Charlesa de Margadela z wieściami z Paryża o nowym desancie w okolicach Saint-Brieuc, wbrew radom Cadoudala ruszyła na Côtes-d’Armor.
Okazało się, że nie było żadnego desantu z posiłkami, a sam Tinténiac zginął w zasadzce 17 lipca, w której poległo ponadto kilkunastu szuanów. Rozzłoszczeni tą sytuacją szuani zrzucili brytyjskie mundury i unikając wojsk republikańskich wrócili do swych domów.
W międzyczasie, w dniu 15 lipca, dodatkowych 2000 żołnierzy dowodzonych przez de Sombreuila wylądowało w Quiberon i wzmocniło siły Rojalistów. Wojska te, a następnie Szuani, ruszyli do kolejnej ofensywy, jednak zostali odparci. Straty Rojalistów wzrosły do 1500 zabitych, wśród nich śmiertelnie ranny w ataku Louis Charles d'Hervilly.
Szturm na Quiberon thumb|250px|Combat de Quiberon en 1795, Jean Sorieul
Pomimo gwałtownej burzy i obecności dział brytyjskich okrętów Lazare Hoche wydał 20 lipca rozkaz do decydującego natarcia na fort de Penthièvre i jego liczący 4000 żołnierzy garnizon.