Walczył między innymi w bitwie pod Sadową, za uczestnictwo w której otrzymał najwyższe pruskie odznaczenie wojenne - Order Pour le Mérite. Po zakończeniu wojny powrócił do Ministerstwa Wojny, a w 1867 roku awansował na generała porucznika (niem. Generalleutnant).
Wraz z wybuchem wojny prusko-francuskiej ponownie został mianowany generalnym kwatermistrzem armii. Uczestniczył w walkach pod Noiseville, Gravelotte i pod bitwa pod Sedanem, a za udział w oblężeniu Paryża otrzymał liście dębu do Orderu Pour le Mérite. W 1872 roku został Generalnym Inspektorem Artylerii oraz członkiem Narodowej Komisji Obrony. Powierzono mu również funkcję kuratora Szkoły Artylerii i Inżynierii w Berlinie. Rok później awansował na generała kawalerii (niem. General der Cavallerie), a cesarz Wilhelm I mianował go szefem 5. Pułku Artylerii Polowej oraz nadał prawo noszenia munduru 12. Pułku Huzarów. Generalnym Inspektorem Artylerii Theophil von Podbielski pozostawał do swojej śmierci w 1879 roku, a w 1889 roku 5. Pułk Artylerii Polowej zyskał jego imię.