Uprawa Roślina jest odporna na mróz, jednak przy braku pokrywy śnieżnej i zapowiedziach silnych mrozów zalecane jest okrywanie miejsc, gdzie rośnie. Wymaga próchnicznej, przepuszczalnej ziemi o stałej wilgotności i odczynie zasadowym, stanowiska słonecznego lub półcienistego (optymalnie rosną w miejscach zacienionych listowiem w ciągu lata). Toleruje przesychanie podłoża jedynie w końcu wiosny i u progu lata. Ranniki są odporne na choroby i rzadko chorują.
Rozmnażanie Rannika zimowego rozmnaża się przez nasiona wysiewane późną jesienią lub wczesną wiosną, ew. w maju tuż po zbiorze. Zbiór nasion nie jest łatwy ponieważ łatwo się osypują z owoców. Kiełkuje ok. 60% nasion, a ostatecznie z 1000 nasion uzyskuje się ok. 200–250 roślin potomnych. Przez pierwsze dwa lata wskazana jest uprawa w pojemnikach, skąd po dwóch latach wydobywa się małe bulwy i wysadza na docelowe stanowisko. Chcąc uzyskać rośliny z samosiewu zwracać należy uwagę na to, by nie uszkadzać lub wyrywać młodych roślin podczas odchwaszczania. Rośliny uzyskane z nasion zakwitają po raz pierwszy po 3–4 latach.