16 kwietnia 1642 książę wypłynął z Marsylii i został przyjęty przez Ludwika XIII w pobliżu kwatery królewskiej w Perpignan. 22 maja otrzymał Order Św. Michała i Order ze Wstęgą Ducha Świętego. W Narbony, w drodze powrotnej dostał listy królewskiej pasujące go na księcia (diuka) i pana na włościach, z dobrami w postaci księstwa Valentinois w Delfinacie. Majątek znajdujący się w Prowansji był dziesięciokrotnie większy od Monako. W styczniu 1643 otrzymał od króla Francji tytuł hrabiego de Carladez w Owernii. Była to rekompensata za utracone seniorie na rzecz Hiszpanów we Włoszech.
Honoriusz II znajdował się pod wpływem kultury francuskiej. Podjął starania o przekształcenie zamku w „pałac”. Zamek rozbudowywano, a jego wnętrza wystrajano stylem mediolańskim. Do komnat pałacowych wstawiono drogie meble zdobione złotem. W zachodniej części pałacu założono ogród z fontannami. Książę założył zespół taneczny oraz zgromadził ponad 700 obrazów różnej tematyki (pejzaże, sceny religijne, portrety itp.). Autorami tych obrazów byli tacy wielcy mistrzowie, jak Tycjan, Rafael Santi, Peter Paul Rubens oraz Albrecht Dürer. Książę sprowadzał także gobeliny ze scenami mitologicznymi i z Nowego Testamentu. Uruchomił pierwszą mennicę w Monako. Organizował barwne święta religijne.