Do roku 1891 gmina Tower Hamlets była już jednym z najbardziej zaludnionych obszarów w Londynie. W XIX wieku miejscowa populacja zwiększała się o 20% co 10 lat. Budowa doków spowodowała wzrost zapotrzebowania na grunty, w związku z czym ostatnie bagniste obszary na południu zostały osuszone dla budownictwa mieszkalnego i przemysłu. Dostępność taniej siły roboczej przykuła uwagę pracodawców. Mieszkańcy zatrudniani byli głównie w dokach, jak również przy dostawie towarów czy wytwarzaniu lin. Z kolei w północnej części gminy ludność trudniła się głównie tkactwem, produkcją obuwia i mebli. W połowie stulecia rejon charakteryzował się przeludnieniem i ubóstwem. Budowa linii kolejowej spowodowała, że duża liczba ludzi przybyła do Tower Hamlets celem zamieszkania, dodatkowo pod koniec XIX wieku nastąpił masywny przypływ wschodnioeuropejskich Żydów.