Działalność w tym okresie obejmowała kontynuację funkcji zawodowo-samopomocowych wraz z różnymi formami aktywności szkoleniowej i informacyjno-politycznej. Podczas stanu wojennego SZSP został rozwiązany.
W 1982 organizacja została reaktywowana pod dawną nazwą „Zrzeszenie Studentów Polskich”, co odbyło się w warunkach stanu wojennego. Organizacja straciła dotychczasowy masowy charakter, ale była nadal liczącą się siłą społeczną uczelni.
Zmiany systemowe, jakie dokonały się w 1989, spowodowały ograniczenia dofinansowania organizacji. Utraciła ona część swojego majątku i znacząco spadła jej liczebność. W niektórych uczelniach organizacja przestała istnieć.
Przewodniczący Rady Naczelnej ZSP 18 kwietnia 1950 – 22 kwietnia 1951 Sylwester Zawadzki (Uniwersytet Warszawski) 22 kwietnia 1951 – 5 listopada 1956 Ryszard Majchrzak (Uniwersytet Warszawski) 6 listopada 1956 – 24 marca 1960 Stefan Olszowski (Uniwersytet Łódzki) 27 marca 1960 – 11 lutego 1963 Czesław Wiśniewski (Uniwersytet Warszawski) 14 lutego 1963 – 4 stycznia 1966 Jerzy Kwiatek (Uniwersytet Warszawski) 6 stycznia 1966 – 10 lutego 1969 Jerzy Piątkowski (Uniwersytet Łódzki) 12 lutego 1969 – 26 marca 1973 Stanisław Ciosek (Uniwersytet Gdański) W latach 1973–1982 jako Socjalistyczny Związek Studentów Polskich 22 listopada 1982 – 7 marca 1985 Cezary Droszcz