Dahui Zonggao i Wuzhun Shifan.

Ten element jego nauk został przekazany przez Dōgena, który umieścił go w swoim tekście. Jednak ta cecha jego nauczania została opisana tylko i wyłącznie przez Dōgena i w żadnych innych pismach związanych z Rujingiem, nie ma nawet śladu takich jego poglądówTakashi James Kodera. Dogen’s Formative Years in China. s. 103 i 169 (przypis 335). sekciarstwo w ramach szkoły chanu – „Pięć domów i siedem szkół”. Pomijając pierwsze „schizmy” w szkole chan w okresie 6 Patriarchów, to rozbicie chanu na szkoły rozpoczęło się wraz z mistrzem Fayanem Wenyi (885–958), który założył pierwszy odrębny „dom” – fayan.

Jednak krytyka mistrza poszła także dalej i krytykował także chan za separowanie się od innych tradycji buddyzmu chińskiegoTakashi James Kodera. Dogen’s Formative Years in China. s. 104.. Ideą mistrza było zjednoczenie buddyzmu.

upadek dyscypliny w społecznościach klasztornych. Rujing surowo krytykował mnichów noszących długie włosy i paznokcie, jako nie przystające do tradycji i do samego historycznego Buddy. Podkreślał zawsze, że należy się wzorować na patriarchach i buddach.