Drugim ich wydawnictwem była płyta The Train and the Riverhttp://www.allaboutjazz.com/php/article.php?id=901&pg=4 All About Jazz: Jimmy Giuffre: Cry Freedom z 1975.
Później do grupy dołączył Pete Levin grający na syntezatorze, a Tokunagę zmienił Bob Nieske z elektryczną gitarą basową. Powstało The Jimmy Giuffre 4. W tym składzie grupa koncertowała w wielu krajach Europy i nagrała trzy albumy dla włoskiej wytwórni Soul Note – Dragonfly (1983), Quasar i Liquid DancersLock, Graham (1994). Chasing the Vibration: Meetings with Creative Musicians. Exeter: Stride. pp. 132. .
W 1988 Giuffre został nauczycielem André Jaume, francuskiego saksofonisty i klarnecisty basowego grającego również muzykę awangardową. W tym czasie powstały dwie wspólnie nagrane płyty: album Eiffel (dla wytwórni Celp) i cykl improwizowanych duetów na instrumenty dęte nazwany Momentum (Hatology). Nagrania te ukazały się na CD wydanym przez Hat Hut. Przez pewien czas obaj muzycy występowali też na żywo.