Na okładce umieszczono czarno-białe zdjęcia muzyków, a praca przyszłej pani Giuffre znalazła się jedynie w formie kolorowej miniaturki.
1960-1995: Przetrwanie i odrodzenie Klęska finansowa związana z wykonywaniem muzyki free wymusiła zmiany. Przez następne dziesięć lat Giuffre nie nagrał płyty sygnowanej jego nazwiskiem jako lidera zespołu. Od połowy lat 60. grał muzykę łatwiej przyswajaną przez słuchaczy, komponował nawet reklamy dla Mobil Oil. Zmieniał style, w granej przez niego muzyce zaczęły się pojawiać motywy orientalne i afrykańskie.
W połowie lat 60. jego trio tworzyli pianista Don Friedman i basista Barre Phillips. Odbyli razem trasę koncertową obejmującą Paryż i Londyn, ale ich współpraca nie trwała długo. Nie nagrali razem żadnej płyty. W 1968 Giuffre grał w kwintecie znów razem z Bobem Brookmeyerem.
Na początku 1970 roku, Giuffre utworzył nowe trio z kontrabasistą Kiyoshi Tokunagą i – po raz pierwszy od wielu lat – z perkusistą: Randym Kaye’em. Do swojego instrumentarium dodał jeszcze flet basowy i saksofon sopranowy. W 1971, w firmie Gerry’ego McDonalda – Choice, nagrali album Night Dance.