Wśród uczonych pogląd ten był żywy jeszcze w XVIII w.

Swoje odniesienia do arystotelesowskiej filozofii przyrody, Awicenna zawarł w „Księdze uzdrowienia [z niewiedzy]”, przełożonej w XII wieku na łacinę przez Dominika Gundissalviego i Abrahama Ibn Dauda.

Argument kosmologiczny Awicenna rozwinął odmianę dowodu kosmologicznego. Według Awicenny niektóre rzeczy istnieją i te, które istnieją, muszą mieć swą przyczynę. Jednak ten ciąg przyczyn jest skończony. Istnieje przyczyna, która jest przyczyną wszystkiego, a sama nie ma przyczyny. Jest to Bóg. Według Awicenny Bóg jest bytem koniecznym.

Dzieła

Do ważniejszych dzieł Awicenny należą: Al-Kanun fi at-tibb – „Kanon medycyny” Asz-Szifa – „Księga uzdrowienia”, dzieło filozoficzne dotyczące logiki, fizyki, matematyki i metafizyki An-Nadżat – „Księga wybawienia” Ujun al-hikma – „Źródło mądrości” Daniszname – „Księga wiedzy” Al-Iszarat wa-at-tanbihat – „Księga wyjaśnień i uwag”

Upamiętnienia Na jego cześć nazwano rodzaj roślin awicenia (Avicennia).

1 września 1952 Poczta Polska wydała znaczek o wartości 75 gr (numer katalogowy 636) dla upamiętnienia 1000-lecia urodzin Ibn Siny Awicenny.

We Wrocławiu i w Konopiskach znajduje się ulica jego imienia.

Przypisy Herbert Wendt, Szukałem Adama, przekład Teresa Berken, Złota Seria Literatury Popularnonaukowej, Warszawa