Z kolei diabelskie nazewnictwo pochodzi od pierwotnej nazwy Wielkiego Koszaru – Diabli Koszar.
Dno Wielkiego Koszaru i próg Małego Koszaru mają podobną stromiznę – około 40°. Ich wilgotne i pokryte cienką warstwą gleby dno porastają mchy, rośliny zielne, kosodrzewina, brzozy, jarzębiny i świerki. Schodzące zimą lawiny powodują, że są one karłowate i powyginane. Dnem spływają wąskie strumyczki, w dolnej części doliny tworzące Tokarski Potok.
Dolną część doliny porastają intensywnie eksploatowane lasy, a drogi leśne są rozjeżdżone przez traktory i przeważnie błotniste. W środkowej części występują lasy mające częściowo charakter lasu pierwotnego. Prawdziwymi matecznikami leśnymi są progi Małego i Wielkiego Koszaru, zbocza Tokarni z dorodnymi bukami i Piękny Las (Pekný les) w dolnej części Doliny Jagnięcej. Jest też kilka dawnych polan, które po zaprzestaniu użytkowania stopniowo zarastają lasem. Oprócz najniżej położonej, którą zamieniono na skład drzewa, są to: Solnisko, Niżnia Kobylarka i Wyżnia Kobylarka.