orograficznie lewe to Skrajny Diabli Grzbiet. Między nim a głównym ciągiem Jagnięcego Grzbietu jest Diable Koryto.

Nazwa doliny pochodzi od Małego i Wielkiego Koszaru. Dawniej nazywana była również Doliną Tokarską lub Kobylarską. Była własnością miasta Biała Spiska. W jej dolnej części znajdował się szałas. Dolina była wypasana, pasiono tutaj głównie owce i krowy, do 1928 co roku, później tylko czasami. Do 1914 r. w górnej części doliny wypasali mieszkańcy Frankowej, którzy dzierżawili ten teren od Białej Spiskiej. Obecnie cała dolina znajduje się na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego, a jej górna część jest obszarem ochrony ścisłej. Po utworzeniu parku narodowego wypas zniesiono zupełnie. Dolina jest zamknięta dla turystów i taterników, jednakże jak pisze Władysław Cywiński na dużą skalę odbywa się w niej wyrąb lasu, drogi są rozjeżdżone przez traktory, a na polanach stoją myśliwskie ambony.

Dolna część doliny to typowa dolina rzeczna o V–kształtnym przekroju poprzecznym, wąskim dnie i stromych zboczach. Najwyższe jej części (Mały Koszar i Wielki Koszar) to kotły lodowcowe. Od góry i zboków zamknięte są stromymi ścianami, co pasterzom przypominało koszar – stąd nazwa tych kotłów i doliny.