Dolna kondygnacja wieży posiada niszę z posągiem Anioła Stróża, natomiast jej górną część zdobi gzyms i fryz, a zwieńczenie stanowi charakterystyczna attyka bogato dekorowana w stylu manieryzmu niderlandzkiego. Jedna z sal na pierwszym piętrze klasztoru miała sklepienie sieciowe, wsparte na jednym filarze, co było jedynym tego rodzaju rozwiązaniem architektonicznym we Lwowie.
thumb|left|Brama wejściowa do klasztoru Nad portalem w wykuszu umieszczono rzeźbę; rzeźby umieszczono też pośrodku każdej ze ścian. W 1640 roku ksienią została Dorota Daniłowiczówna, ciotka późniejszego króla Jana III Sobieskiego, który po koronacji uposażył dodatkowo klasztor. W 1670 roku król Michał Korybut Wiśniowiecki nadał klasztorowi prawo warzenia piwa i trzy browary. W 1676 król Jan III Sobieski, który szczególną opieką otaczał klasztor benedyktynek we Lwowie, zezwolił im na założenie własnej jurydyki, opartej na prawie magdeburskim.
W pierwszym stuleciu swego istnienia zakon dynamicznie się rozwijał i liczył około 60 sióstr. W 1717 roku wykonano remont kościoła.