Parnasik) – nazwa, którą grupa młodych nonkonformistów epoki nadała swoim burzliwym zebraniom, odbywającym się w kawiarni del Príncipe w Madrycie. i wraz z takimi literatami jak José de Espronceda, Ventura de la Vega, Patricio de la Escosura, należał do Grupy Gromu (Partida del Trueno). Przyjaciółmi Ramona Mesonero i jego towarzyszami spotkań byli także artyści, dramaturdzy i przedsiębiorcy; najbliższym był znany w Madrycie dziennikarz i dramaturg, José María Carnerero, który miał poważny wpływ na młodych pisarzy tamtego okresu i który wprowadził Ramona Mesonero w środowisko dziennikarskie. Drugą sławną osobą, która cieszyła się szczególnymi względami Ciekawskiego Gaduły, był Juan Grimaldi, dyrektor Teatru Książęcego i autor słynnej podówczas komedii magicznej Kozia nóżka (La pata de cabra).
Zainteresowanie Madrytem thumb|Portret Ramóna de Mesonero Romanosa, autorstwa Víctora Manzano y Mejorada Mesonero dość szybko porzucił swoje zajęcie w firmie odziedziczonej po ojcu i zajął się całkowicie literaturą. W latach 1826–1828 opracował pięć przeróbek komedii klasycznych, a następnie rozpoczął przygotowywanie materiałów na temat rodzinnego miasta. Materiały te zebrał i wydał w roku 1831 w formie Podręcznika Madrytu (Manual de Madrid).