Biedę należałoby zaś traktować wyłącznie w wymiarach braku wystarczających środków pieniężnych, co jest wąskim rozumieniem tego zagadnienia.
Ubóstwo można podzielić na: marginalne, powstałe w efekcie zindywidualizowanych sytuacji życiowych, takich jak wielodzietność, alkoholizm, zaawansowany wiek, niepełnosprawność, zamieszkiwanie w enklawach biedy i inne. Wskaźnikami tego rodzaju ubóstwa są m.in. niedożywienie, dezorganizacja życia rodzinnego, obniżenie warunków mieszkaniowych, niskie wykształcenie i kwalifikacje zawodowe (ewentualnie ich brak), a także alkoholizm również jako skutek, ubóstwo masowe, mające charakter strukturalny i utrwalony, obejmujący całe gospodarstwo domowe o dochodach niewiele przekraczających minimum socjalneBożena Matyjas, Dzieciństwo w biedzie i ubóstwie: w świetle analiz i badań, w: Pedagogika Rodziny, nr 1/1/2011, s. 132..
Socjolog Władysław Misiak wyróżnił w 1999 dwa rodzaje ubóstwa: jawne i ukryte. Jawne jest rejestrowane przez oficjalne statystyki, a ukryte polega na nieujawnianiu nierejestrowanych źródeł dochodu. W obu przypadkach ograniczeniom podlega konsumpcja.
Bieda w Polsce