Rejony i podrejony podzielono z kolei na odcinki batalionowe, kompanijne oraz pasy plutonów i drużyn saperskich. Odcinek batalionowy obejmował kilkanaście gmin (2-3 powiaty) i miał długość przeciętnie 45–60 km. Tylko w rejonie przygranicznym na południowym zachodzie długość ta osiągała 100 km. Długość odcinków kompanijnych wynosiła od 10 do 30 km, pas rozminowania plutonu – od 6 do 8 km (3–5 dni pracy), zaś drużyny – 0,5–2 km (jeden dzień pracy). Szerokość pasa poszukiwania jednego sapera wynosiła przeciętnie 2 m.
W 1945 roku sprawdzono i rozminowano 272 000 km², zdjęto i zniszczono 10 711 940 min różnego typu oraz 22 460 784 sztuk amunicji i niewybuchów. Śmierć poniosło 464 żołnierzy, a 515 zostało rannych.
Należy podkreślić, iż podstawową sprawą była liczba saperów bezpośrednio zaangażowanych w rozminowanie. Na początku czerwca sięgał on 60% ogólnych stanów osobowych, lecz już wkrótce wzrósł do 85% stanów osobowych pododdziałów. Według dostępnych danych w rozminowaniu uczestniczyło 5000 saperów. Poza żołnierzami w akcji rozminowania uczestniczyły także osoby cywilne – ochotnicy przeszkoleni na kursach organizowanych przez prawie wszystkie jednostki saperskie. W 1945 roku wyszkolono ponad 1600 ochotników, którzy usunęli i zniszczyli 45 310 min i 28 800 sztuk amunicji różnego rodzaju.