W grudniu 1947 roku siły powietrzne zamówiły dwa prototypy samolotu NA-157, który oficjalnie został nazwany YF-93. Jeszcze przed swoim pierwszym lotem, w czerwcu 1948 roku, North American otrzymał zamówienie na 118 samolotów F-93A (jak miała być oznaczona wersja seryjna), pół roku później, zamówienie zostało anulowane. Powodem była duża szybkość jaką osiągały bombowce Boeing B-47 Stratojet przeznaczone do penetracji nieprzyjacielskiego terytorium (w domyśle ZSRR), zakładano, że dzięki niej, bombowce unikną spotkania z radzieckimi myśliwcami. W takiej sytuacji nie potrzebowały one dodatkowej myśliwskiej eskorty. Pierwszy zbudowany prototyp YF-93 o numerze 47-317 wzniósł się w powietrze 25 stycznia 1950 roku. Oba powstałe samoloty przekazano do National Advisory Committee for Aeronautics, lepiej znanego pod późniejszą nazwą National Aeronautics and Space Administration, gdzie używano ich do badań nad skutecznością krytych i półkrytych chwytów powietrza silników, aż do czasu złomowania w połowie lat 50. Pewnym pocieszeniem dla konstruktorów z North American mógł być fakt, że żaden z planowanych penetration fighter nie wszedł do produkcji seryjnej.