Po przetłumaczeniu Pañcavimśati (403-404), Sengzhao napisał esej w nieco ponad 2000 znaków, zatytułowany Prajñā nie jest wiedzą (część III Zhao lun 肇論), który został bardzo wysoko oceniony przez nauczyciela. W 408 r. Daosheng pokazał ten esej Liu Yiminowi, który po pochwałach przekazał go Huiyuanowi. Huiyuan nie dość, że esej pochwalił, to kolportował go na górze Lu.
Wkrótce powstały inne ważne prace Sengzhao.
Gdy Kumaradżiwa zmarł w 413 r. Sengzhao napisał jego nekrolog. Jednak sam zmarł w następnym roku, w młodym wieku, dożywszy zaledwie do 40.
Znaczenie Sengzhao Sengzhao był główną postacią w przekazywaniu nauk Kumaradżiwy w Chinach. Zawdzięczać to można jego wrodzonej inteligencji oraz temu, że spotkał Kumaradżiwę w bardzo młodym wieku. Już samo to, że wybrał się do Guzangu pomimo bardzo trudnych relacji politycznych pomiędzy państwem Qin i Późniejszym Liang, świadczy o jego determinacji i odwadze.