Przeszły reorganizację, i na ich bazie utworzono Dywizję Ochrony (dwa pułki piechoty, pułk artylerii konnej, batalion rozpoznawczy, pluton samochodów pancernych, w sumie 6000 żołnierzy), oraz Dywizję Szybką (dwa słabe pułki piechoty zmotoryzowanej, pułk artylerii w składzie trzech batalionów, batalion rozpoznawczy, batalion czołgów, uzbrojony w 32 czołgi PzKpfw 38(t) i 21 czołgów LT-40). Jednostki te posiadały dowództwo słowackie, jednak wchodziły w skład niemieckich związków operacyjnych.
Dywizja Szybka walczyła pod Kijowem, gdzie wsławiła się odwagą, uczestniczyła również wraz z 5 Dywizją Pancerną SS „Wiking” w zdobyciu Rostowa nad Donem. Następnie została skierowana do walk na Kubaniu i Kaukazie.
1942 W 1942 roku rząd słowacki zaproponował sformowanie trzeciej dywizji, w celu utworzenia Korpusu Słowackiego, jednak władze niemieckie nie były tym zainteresowane.